تبلیغات
اخبار سینمایی - در پی حذف «نیلوفر» از جشنواره‌ی كیش
   
1390/01/26  14:25    ویرایش: - -
توسط:    
نوع مطلب: خبر ،سینمای ایران ،

طائرپور: حواشی فیلم «نیلوفر» مدت‌هاست كه از خود فیلم بزرگتر شده‌اند.

در پی حذف فیلم سینمایی «نیلوفر» از جشنواره‌ی فیلم كیش و اعلام مسئولان اداره‌ی نظارت و ارزشیابی مبنی براینكه این فیلم پروانه‌ی نمایش ندارد، فرشته طائرپور اعلام كرد:«این فیلم برخلاف دلیل مطرح شده، سه سال قبل از اداره كل نظارت و ارزشیابی، پروانه نمایش گرفته است.»

تهیه‌كننده «نیلوفر» در بخش‌هایی از یادداشتی كه در اختیار بخش سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،گذاشته آورده است:« متاسفانه بار اولی نیست که مطلبی خلاف واقعیت اعلام می‌شود و هرنوع پیگیری جهت اثبات خطا و حل موضوع هم بی نتیجه می‌ماند.

حواشی فیلم «نیلوفر» مدتهاست که از خود فیلم بزرگتر شده‌اند و البته این رفتار یکی از تخصص‌های بارز مدیریت كنونی در سینما است.

در پی حذف فیلم سینمایی «نیلوفر» از جشنواره‌ی فیلم كیش و اعلام مسئولان اداره‌ی نظارت و ارزشیابی مبنی براینكه این فیلم پروانه‌ی نمایش ندارد، فرشته طائرپور اعلام كرد:«این فیلم برخلاف دلیل مطرح شده، سه سال قبل از اداره كل نظارت و ارزشیابی، پروانه نمایش گرفته است.»

تهیه‌كننده «نیلوفر» در بخش‌هایی از یادداشتی كه در اختیار بخش سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،گذاشته آورده است:« متاسفانه بار اولی نیست که مطلبی خلاف واقعیت اعلام می‌شود و هرنوع پیگیری جهت اثبات خطا و حل موضوع هم بی نتیجه می‌ماند.

حواشی فیلم «نیلوفر» مدتهاست که از خود فیلم بزرگتر شده‌اند و البته این رفتار یکی از تخصص‌های بارز مدیریت كنونی در سینما است.

«نیلوفر» یک فیلم بسیار ساده و سالم است که مضمون آن تاکنون در فیلم های تکان‌دهنده‌تری طرح شده است. فیلم های اجتماعی و فاخری چون «بدوک» مجید مجیدی و «عروس آتش» خسرو سینایی، همین موضوع را دستمایه داستان خود ساخته بودند و نمایش آنها در جشنواره‌ها و سالن‌های سینما و یا توزیع‌شان در شبکه ویدیوی خانگی، نه تنها ضایعه و فاجعه‌ای را در جامعه ایجاد نکرد، بلکه گامی بلند در مسیر تحقق نقش فرهنگ سازی سینما برداشت...کاری که «نیلوفر» هم می‌توانست در حد بضاعت خود با اکرانی محدود در دو- سه سینما( که هربار با مخالفت بی توضیح نماینده اداره کل در شورای صنفی منتفی شد) و یا ورود به شبکه نمایش خانگی، انجام دهد.

«نیلوفر» جز سلامت نگاه و ارزش موضوع، یک شاخصه قابل اعتنای دیگر هم دارد. این فیلم به معنای واقعی کلمه، مصداقی حرفه‌ای از تولید مشترک در سینمای ایران است. یک تهیه‌کننده بسیار معتبر فرانسوی و یک کارگردان فرانسوی- لبنانی که در هالیوود به صورت حرفه‌ای کار می کند، با اعتماد به قابلیت‌های سینمای ایران، در مشارکت با یک تهیه کننده مستقل ایرانی، فیلمی را در چارچوب قوانین ایران ساخته‌اند. اتفاقی که می‌توانست از سوی مدیریت سینمایی مورد قدردانی، مراقبت و تداوم قرار گیرد و سینماگران بین‌المللی را به داشتن تعریفی دیگر از سینمای ایران ترغیب کند. این فیلم با بهره‌گیری از هنر و دانش گروهی از زبده‌ترین چهره‌ها و عوامل سینمای ایران ساخته شده که اخلاق حرفه‌ای و کیفیت کارشان بی‌تردید تاثیری ماندگار بر باور کارگردان و تهیه کننده خارجی فیلم گذاشته است.»

تهیه‌كننده «نیلوفر» در ادامه‌ی یادداشتش خاطرنشان كرده است:«البته درمورد «نیلوفر» یک واقعیت موازی و غیرعلنی دیگرهم وجود دارد که دلیل اصلی همه این چالش‌هاست،«نیلوفر» را من ساخته‌ام، فرشته طائرپور، کسی که شرکت این فیلم در جشنواره‌های بین المللی را در طول دورانی که برای اخذ پروانه نمایش ماه‌ها منتظر مانده بود، انجام داد و این شد مجوزی برای آنکه قصه تنبیه‌اش از همان زمان آغاز شود و تا امروز نیز ادامه یابد. هیچکس هم، نه از مدیران قبلی‌ و نه از مدیران فعلی‌، آخرش نگفت و نمی‌گوید که مشکل واقعا در کجاست و چرا سرنوشت یک فیلم و سرمایه یک تهیه کننده بخش خصوصی، اینچنین به بازی گرفته می‌شود.

یکی از مدیران ‌می‌گفت، می‌دانیم که پروانه ساخت و کلیه مجوزهای تولید این فیلم توسط وزارت ارشاد صادر شده و می‌دانیم که برای اعمال تغییراتی در فیلمنامه از تو تعهد کتبی گرفته شده و می‌دانیم که تمامی تغییرات فرمایشی در فیلمنامه و فیلم اعمال شده و می‌دانیم که کلیه حذفیاتی که برای صدور پروانه نمایش از سوی اداره کل اعلام شده بود را در فیلم انجام داده‌ای و می‌دانیم که پروانه نمایش قانونی فیلم را سرانجام گرفته‌ای، اما همچنان صلاح نیست که این فیلم در سینما و یا شبکه ویدیویی نشان داده شود...بی توضیح و البته با لبخند!

حتی وقتی معاونت جدید سینمایی هم به میدان آمد و رسما در مصاحبه‌های رسانه‌ای خود اعلام کرد که چیزی بعنوان توقیف فیلم در دوره ایشان وجود ندارد و عملا هم فیلمهای مسئله‌دارتر دوستان (اعم از هنری و تجاری) از محاق خارج شدند، من و «نیلوفر» همچنان جا ماندیم... بی‌آنکه به نامه هایمان پاسخی داده شود، یا خسارتی به جبران این توقیف برایمان در نظر گرفته شود و یا کسی حداقل برایمان توضیح دهد که باید چه کنیم تنها چیزی كه به من یك بار گفته شد این بود كه جریانهایی نسبت به این فیلم حساس شده‌اند و پرسش من درباره‌ی اینكه اصلا مگر آنها فیلم را دیده‌اند بی‌پاسخ ماند.

نمی‌دانم آنها که واقعا حساس شده بودند و یا آنهایی که سعی می‌کردند ما را از حساس شدن احتمالی جریان‌های پشت پرده بترسانند، طی این سه سال که انواع و اقسام فیلم‌ها و سریال‌های خوب و بد خارجی، صحنه فرهنگ و هنر را به تمامی از قبضه و قیمومیت مسئولان فرهنگی کشور خارج کرده‌اند، هنوزهم در مورد اکران فیلم "نیلوفر"حساس اند؟!! »

طائرپور با اشاره به انتخاب فیلمش در جشنواره‌ی كیش در ادامه ابراز عقید كرده است:«جشنواره فیلم کیش آخرین فرصت، نه برای من و فیلم "نیلوفر" بلکه برای مسئولان سینمایی بود تا یک تصمیم اشتباه و بدون توجیه را جبران كنند. اما تنها اتفاقی که افتاد این بود که مدیر کل "اداره ارزشیابی و نظارت بر سینمای حرفه‌ای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی" اعلام کرد که فیلم "نیلوفر" پروانه نمایش نداشته و در راستای توقیف این فیلم که از سال 87 تاکنون به غیرقانونی ترین شکل ممکنه ادامه یافته، آنرا از امکان دوبار نمایش در جزیره کیش هم محروم سازد.

جالب اینجاست که درمرحله پرکردن فرم شرکت در جشنواره مذکور، پیرو توصیه یکی ازعوامل اجرایی جشنواره، شخصا به مدیر کل اداره نظارت تلفن کرده و با توجه به نزدیکی خاتمه اعتبار پروانه نمایش "نیلوفر" در پایان اسفندماه ، نظرشان را درباره این موضوع پرسیدم و پاسخ ایشان این بود که: "تصور نمی‌کنم مشکلی باشد ولی اجازه دهید من تا دو ساعت دیگر به شما خبر می‌دهم"... دو ساعت گذشت و خبری نشد و فردای آن روز دفتر جشنواره کیش در رفتاری طبیعی و به استناد پروانه نمایش فیلم، نام آن را در فهرست فیلم‌های بخش مسابقه خود اعلام کرد. حتی آنموقع هم واکنشی از سوی اداره کل نسبت به جشنواره مذکور و یا اینجانب نشان داده نشد...نمی‌دانم گرفتار تشکیل "خانه کارآفرینان" جهت دفاع از حقوق تهیه کنندگان سینمای ایران بودند یا سامان بخشی به آشفتگی‌های عرصه اکران...»

طائرپور تاكید كرده است:«اگر احقاق حقوق تهیه‌کنندگان آثار سینمایی در مراجع قضایی، محلی از اعراب داشت،

بی‌تردید به استناد همین پروانه‌های ساخت و نمایش صادره شکایت رسمی خود را از توقیف این فیلم به انضمام ادعای خسارت به مراجع مربوطه ارائه می کردم...»

تهیه‌كننده نیلوفر در پایان نوشته است:«حالا هم اگر آقایان تصور می‌کنند که نمایش محدود فیلم «نیلوفر» در یک جشنواره داخلی، برای موقعیت‌شان خطرناك است، اشکالی ندارد و بنده یکبار دیگر ـ و البته به ناچار ـ خسارتهای مالی واعتباری تداوم این توقیف غیراصولی را می‌پذیرم. اما فردا روزی که این فیلم با اقدام تهیه کننده خارجی آن، از یک شبکه تلویزیونی خارجی و یا در شبکه ویدیویی جهانی دیده شد، این دوستان جز تعجب بینندگان وسنگینی دیونی که با تحمیل زیان به اینجانب بر گردن گرفته‌اند، دستاورد دیگری هم خواهند داشت؟»

   



اخبار سینمایی